بی تو تـــــنهایم

استوار ماندن و زیر هر باری نرفتن . دین من است

 

بعد از چند ماه دیدمش تموم دوران دبیرستان و دانشگاه و...با هم بودیم گلایه میکنه

 

از اینکه یه مدته کم شدم تو زندگیش میگه تو که بی وفا نبودی ....نمیدونم وفا رو چی

 

معنا میکنه ....نگاهش میکنم نه هیچ جوره دلم نمیاد براش دردو دل کنم میترسم،از اینکه

 

دلش بگیره ....خیلی پرم چند کلمه رو نا خودآگاه میگم ....یادم می افته شاید نتونم به این زودی ها

 

ببینمش ....(این چند وقت احتمالا کارم بیشتر میشه)......لبخند میزنم.......نگاهم میکنه.......اه کلمات

 

لعنتی...بهم خیره میشه.......نمیدونم از نگاهش چی میشه خوند......سنگینه وزنش رو تحمل

 

نمیکنم....منم بهش نگاه میکنم اما فقط نگاه، فکرم یه جای دیگه است...

 

بی مقدمه بهم میگه میدونی شبیهه چی هستی؟!!

 

نمیدونم این سوالش از روی چه حسیه...لبخند میزنم ...نمیدونم والا....لابد شبیهه

 

...نگاهش میکنم.................جدی جدیه......ساکت میشم....اصلا خودت بگو.....

 

شبیهه دریایی......هیچوقت عوض نمی شی......هیچکس نمیتونه عوضت کنه.

 

همیشه، این همه سال همونی که بودی هستی.....همون رنگ ......همون شکل

 

همون حالت....اما یک لحظه یک جور نیستی......سراسر تغییر، حرکت ،جنبش،دگرگونی

 

و عوض شدن و ساختن  آرامش .......طوفان....نگاهم میکنه.

 

از دریا متغییر تر چیه؟ از دریا ثابت تر چیه؟....فکر کنم تعجب رو از نگاهم

 

میخونه....بعد چند لحظه باز میگه.......کوه و سنگ جامد هستن استوارن، ثابتن ،ساییده

 

میشن.....میشکنن.....جاده میشن.......خونه میشن...شکلشون رنگشون عوض میشه...اندازه

 

و کاربردشون همه چیزشون عوض میشه..اما دریا ،سیاله مایع نرم ولطیف........نسیم،

 

خراشش میده ......دریا دائما تغییر و تلاطم داره...حتی با هزار تا حیله و نقشه نمیشه کمترین

 

تاثیری روش گذاشت.....

 

به شوخی بهش میگم:

 

پس به دریا نمیشه تکیه کردچون پر از تزلزله......چشماش باز تر میشه یه نوری توشه

 

یه ستاره ی آشنا......

 

میگه اتفاقا چرا،این تزلزلهای دائمی که پر از اعتمادی از یقینه.

 

به تو میشه با اطمینان تکیه کرد،اتکای اطمینان بخشه پر تلاطم.

 

 

 

* اینهمه سال وقتی بحث فلسفی میشد پرومته جان...حالا میبینم میشه بهت امیدوار بود.

(البته پرومته جان من به شما همیشه امید داشتم اینم برای اینکه وقتی خوندی بدونی.

به قول شاعر: نومید کی توان بود ؟!!!)

نوشته شده در ساعت توسط همچراغی|

سلام: 


نمیدونم دقیقا چند سالمه 

 

فقط میدونم 30 شهریور ساعت 4 بعد از ظهر بیمارستان

 

سید مسعود شاید اولین اشتباه عمرم رو مرتکب شدم شاید اگه مامان

 

اینقدر درد نمیکشیدهیچ وقت سرم رو از دنیای خودم

 

 بیرون نمی آوردم که ببینم برای چی درد میکشه

 

 پیش خودم فکر کردم  برم کمکش کنم که گرفتار شدم

 

مثل خیلی وقتها که ثواب میکنم و کباب میشم.

 

امسال هر چی به اون تاریخ کذائی نزدیک تر می شم 

 

 بیشتر یاد داستان دهلیز می افتم


همون که جنین...

 

  آما, ولی  :




« نمی‌توانم زیبا نباشم


عشوه‌ای نباشم در تجلی جاودانه


چنان زیبایم من


که گذرگاهم را بهاری نابخویش آذین می‌کند


در جهان پیرامنم


هرگز


خون


عریانی جان نیست


و کبک را


هراسناکی سرب


از خرام


بازنمی‌دارد


چنان زیبایم من


که الله اکبر


وصفی است ناگزیر


که از من می‌کنی


زهری بی‌پادزهرم در معرض تو


جهان اگر زیباست


مجیز حضور مرا می‌گوید


ابلها مردا


عدوی تو نیستم من


انکار توام » **



پ.ن *: شاید دیگه برگشتی نباشه به قول شاعر: از برت دامن کشان رفتم ای نامهربان 

 - - - از من آرزده دل کی دگر بینی نشان - - - رفتم که رفتم .


پ.ن **: شعر از احمد شاملو  مدایح بی صله )

نوشته شده در ساعت توسط همچراغی

سلام:

 

آدم ها کلمه ها و حرفا و قرادادهاشون رو میسازن برای نیاز ها و گفتنی های مشترکشون

مثلا وقتی قرار میزارن به جسم روشن دوار تنبلی که قرنها سرجاش میشینه بگن خورشید

تازه خورشید براشون مفهوم میشه این وسط خیلی ها خیلی چیزها رو میخوان بیان کنن

اما کلمه ی مورد نظر موجود نیست چون همگانی نیست چون هنوز تو دنیای آدمها

 تعریف نشده و...  

          

             راستی :

                                   * عید همه مبارک *

     

 

 1.


درختان که عاشق بشوند

                زمستان می شود

     وبهار

 دختر همسایمان در گوش تمام نسیم ها پچ پچه می کند

 گل می اندازد درخت

               و دخیل می بندد تمام تنش را

                  و گیلاس ها ٬ گیلاس ها

                                     خون پاشیده به اندام درختند

                                                 وقتی که رازش برملا می شود

                                                                                           تابستان

                       

 

 


2.


خدا که بخواهد

   زمین را بشوید

            برف می پاشد

                   زمین وسیله ی نقلیه ی خداست

                                                             که نقل می کند

                                                                      آدم را ٬ مسیح را ٬ وانسان را

                        

                             خوب که فکر میکنم

                                                    خدا هم به دور خودش می چرخد

                    

       

 

نوشته شده در ساعت توسط همچراغی|

   سلام :

 

  اول تشکر، برای لطفتون ممنونم.

از منوچهری یه ابسیلن ناراحت شدیم که برطرف شد.

آما به قول شاعر:مکن کاری که باز  آرد پشیمانی .

تا میتونی درست رفتار کن که مجبور به عذر خواهی نشی  اما هر وقت خطا کردی از معذرت

 خواهی نترس هیچ وقت از اینکه اشتباه کردی خجالت نکش چون تا به کمال رسیدن راه زیادی

 وجود داره یادت باشه درسته انسان جایز الخطاست ولی هر چیزی اندازه ای داره .

همه چی عالیست  درست مثل اینجانب که عالی مینماید .

تو دنیایی که جنسش ماده است و ماده یکی ازتعریفاتش تغییر پذیری وتبدیلشه نمیشه انتظار

 سکون و ثبات داشت و در واقع هر شی یا هر موجود یا...دیگه که یه نسبتی با مادیت داره شاید 

 در ظاهر همونجایی باشه که هزار سال پیش بوده اما یا داره حرکت صعودی انجام میده یا نزولی

 این یکی از قوانین ماده است  میخواد در ظاهر بی جان باشه یا جاندار مهم اصل وجودیشه .

                                    

                               * به خودم افتخار میکنم*

 

                                                                        

 

احساسات

برادران غیورم

مرا در خود فرو می ریزند

ومن

یوسف زندان خویشتنم

وزمان 

گرگ گرسنه ایست که سیری نمی داند

 برادران احساس همپایان گرگ زمانند

یعغوب می شوم

 در انتظار خویش

 

مرضیه باقرپور

 

نوشته شده در ساعت توسط همچراغی|

سلام :

امسال هم گذشت به قول شاعر : این قافله ی عمر عجب میگذرد.

 همیشه عاشق اون لحظه هایی هستم که درختهای خواب آلوده خمیازه میکشن

 تا میبینن لباس تنشون نیست از خجالت گل میندازن بعد باد، همون بچه ی سر به هوا

گلهاشونو میکنه و اونوقت شایعه ی همیشگی میپیچه رو زبونها : بهار اومد.

 

                                     ¤¤¤ عید همه مبارک ¤¤¤

                         

    

 

¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤

زمان ، پطروس فداکار را می گویم

زخم هایم را پینه زد

آخ....! چشم هایم چکه میکند

فکر میکنم:

پطروس هم پطروس های قدیم

 

مرضیه باقرپور

  


بعدا نوشت:

دیروز من وبابا و مامان رفتیم شهر انجمن حافظ اونا رفتن برای مامانبزرگ عیدی بگیرن

 منم رفتم انجمن،  چه راحت میشه دلی رو به دست آورد چه راحت میشه دلی رو

شکوند مامانبزرگ همیشه زود شاد میشه. گاهی فکر میکنم مامانبزرگ یه تیکه از

خاطرات پیر شدمه والا اون همون شکلی مونده خاطرات من کهنه شده . این روزا

حواسم نیست سوالهای زیادی ذهنمو درگیر کرده یکیش غربت آدمهاست . نمیدونم

چرا به نظرم همه یه مدل میان انگار همشون یک نفرن چرا اینقدر برام عزیزن ؟!!! چرا

احساس میکنم یه مسئولیتی رو دوشمه؟!! چرا با بدی هایی که شد باز انگار تو خاطرم

 چیزی به غیر از خوبیشون نیست؟!!! نمیدونم. 

 راستی دیروز تو جلسه یه نفر یه شعری خوند که خیلی به دلم نشست ایناهاش:

مادربزرگ از گرسنگی مرد

دندانهای طلایش رامن دزدیده بودم.

سهیل نصرتی

 

نوشته شده در ساعت توسط همچراغی|

 

 

مردگان ترس می بافند

 

شبیهه مادربزرگ که مو هایم را می بافت

 

شبیهه خدا که ریسمان می بافد

 

از همیشه تا هنوز

 

اینبار که دریچه ها باز شدند

 

همان وقتی که پرده را از صورت خدا کنار می زنند

 

و ماه کامل می شود

 

پیله ام را نشان می دهم تا بداند

 

هزار ریسه فاصله دارم

 

 مرضیه باقرپور

 

نوشته شده در ساعت توسط همچراغی|


آخرين مطالب
» دریای بی تغییر....
» 
» 
» 
» 
» 
» خالی های جاودانه
» اصل و وصل
» 
» يه سوال؟!
Design By : Pars Skin